Martusia, tak jak my, bardzo lubi podróżować. Widzimy to już teraz, gdy ma zaledwie kilka tygodni! Podoba jej się przebywanie poza domkiem; uwielbia świecące słoneczko, z uśmiechem spogląda na niebieskie niebo i radośnie reaguje na wszystkie dźwięki i zapachy przyrody. Zresztą w taką właśnie ciepłą, pogodną majową noc przyszła na świat. Przez te wszystkie dni, które spędziłyśmy w szpitalu, do okna naszego pokoiku zaglądały promienie słoneczne i docierały powiewy ciepłego wiatru. A jaki piękny miałyśmy widok - widok na pola i łąki - zieleniło się nam i żółciło - rosły trawy i dojrzewał rzepak. Już wtedy, gdy Martusia miała raptem kilka dni, opowiadaliśmy jej o tym, jaki piękny jest świat wiosną, co rośnie i kwitnie o tej porze roku.
Taka też aura dopisała w dzień opuszczenia przez nas szpitala; Martusia dzielnie zniosła swoją pierwszą podróż - podróż samochodem. Pozapinana pasami bezpieczeństwa, smacznie spała w foteliku.
Już po dziesięciu dniach od jej narodzin pojechaliśmy na godzinny spacer do parku w Reptach Śląskich. Jak jej podobała się ta wycieczka - głęboko i spokojnie oddychała, oglądając otaczający ją świat. Potem zaczęliśmy uskuteczniać coraz dłuższe spacery - początkowo wspólnie poznawaliśmy piękne miejsca w naszej dzielnicy, a już wkrótce wybraliśmy się do parków w Bytomiu i Świerklańcu, a także do Cieszowej i naszej ulubionej Mikoleski. Każda z tych podróży była dla Martusi (i nie tylko) ciekawym przeżyciem - w Świerklańcu odkryliśmy nowe ścieżki, którymi nigdy wcześniej nie spacerowaliśmy; w Bytomiu zobaczyliśmy piękne rzeźby i zadbane alejki.
Codziennie (jeśli tylko pogoda dopisuje) odbywamy z Martusią tradycyjną, południową "małą podróż" - spacerujemy ulicą pełną drzew, mijamy sadzawkę, "Kujawiaka" i zmierzamy do Segietu. Czasami popołudniu ponawiamy tę podróż we troje z obowiązkowym przystankiem pod nazwą "Kujawiak" - wygrzewamy się tam w słoneczku osłonięci gałęziami wierzb, pokazujemy naszej córeczce sadzawkę i opowiadamy o rechocących w niej żabach.
Tych podróży - małych i dużych, bliskich i dalekich, segietowych i tatrzańskich, sadzawkowych i morskich będzie - mamy nadzieję - coraz więcej. Bo my sami jesteśmy wielkimi fanami podróżowania. Gdy tylko Martusia trochę nam podrośnie, wsadzimy ją na rower i wspólnie pomkniemy - tak jak to było dotychczas - w siną dal - we troje będziemy poznawać nowe miejsca i podziwiać uroki zmieniających się pór roku. Razem będziemy spacerować po dolinach, zdobywać Tatry i Bieszczady, wdychać bałtycki jod, leżąc na dzikich sosnowych plażach i eksplorować świat - dotrzemy na odległe wyspy i odkryjemy miejsca znane niewielu.