Do domu przyjechałyśmy w niedzielę 29 maja. Była piękna, letnia pogoda - świeciło słońce na tle niebieskiego nieba, a temperatura sięgała 30 stopni. To była Martusi pierwsza podróż samochodem - zniosła ją dzielnie (zuch dziewczyna - po Mamusi:-)), mimo mocno grzejącego słońca i wysokiej temperatury.
W domu czekał na nas śliczny pokoik z pięknie ustawionym i ubranym łóżeczkiem oraz wesoło odbijającymi się kolorowymi balonikami. Wszystko to przygotował oczywiście Tatuś, na którego głowę w ciągu tych ostatnich kilku dni spadło tysiące spraw! Były uśmiechy, całuski, przytulanki i kwiatuszki, których później dostałyśmy jeszcze mnóstwo. Było tak cudownie, spokojnie i bezpiecznie, że po godzinie nasza trójka pogrążyła się w długim, niezwykle odprężającym śnie.
I tak zostały zainicjowane pierwsze dni Martusi w domku. Pierwszych 14 spędziła - chwila po chwili - z nami dwojgiem. Potem Tatuś wrócił do pracy i zaczęło jej brakować drugiego najbardziej ulubionego głosu i zapachu, a mnie - ogromnej radości, jaką dawało ciągłe spędzanie czasu we troje.
Dni stawały się coraz bardziej urozmaicone i aktywne - oprócz dziadków, zaczęli nas odwiedzać znajomi; wkrótce przyjechała z pierwszą wizytą ciocia Zosia.
Zaczęliśmy też spacerować - Martusia poznała swój pierwszy pojazd - 3Rider Mutsy i musimy przyznać - czuje się w nim bardzo dobrze :-). Pierwsze spacery były krótkie i ostrożne - odkrywaliśmy w ich trakcie uroki naszej dzielnicy, ale już wkrótce wybraliśmy się na dalsze wycieczki - byliśmy w Świerklańcu , Cieszowej, bytomskim parku.
I tak spacerujemy do dziś (jest 17 lipca, a my jesteśmy na naszej sentymentalnej łące w Mikolesce - siedzimy na krzesełkach - Radek struga patyki, ja piszę ten tekst, a Martusia cichutko oddycha, leżąc w wózku obok nas...).

Oto pierwsze 53 dni z życia Martusi.